Σ’ έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η δύναμη των “μεγάλων” σε βάρος του ατόμου, το διαδίκτυο μοιάζει σαν την σφεντόνα του Δαβίδ εναντίον του Γολιάθ. Ίσως για πρώτη φορά σε τέτοιο βαθμό, μια τεχνολογική εφεύρεση ανατρέπει τον κύκλο της ισοπέδωσης των “μικρών”, των μη-εχόντων και μη-κατεχόντων, δίνει φωνή και γραφή στον απλό πολίτη, να ακουστεί και να ακούσει, υπερσκελίζοντας το σύστημα, το κατεστημένο που ελέγχει την επικοινωνία, την οικονομία και τελικά περιορίζει την ζωή μας. Το διαδίκτυο δεν πρέπει να γίνεται αυτοσκοπός αλλά να υπάρχει ως εργαλείο – ένα από τα εργαλεία – μιας επανάστασης. Στην κυριολεξία: επ-ανάσταση. Έτσι ονειρεύομαι την κοινωνία μας. Με επίκεντρο το άτομο, χωρίς να είναι ατομικιστική. Με πλαίσιο την συλλογικότητα, που δεν θα είναι καταπιεστική. Με πρωταγωνιστή τον ενεργό πολίτη, όχι τα οργανωμένα συμφέροντα που κυνηγάνε την άμεση μεγιστοποίηση του κέρδους πάση θυσία, παραβλέποντας ότι αυτό οδηγεί στην καταστροφή. Στο όραμα μιας κοινωνίας με επίκεντρο τον άνθρωπο, ας είναι αυτή η ιστοσελίδα ένα λιθαράκι μεταξύ εκατομμυρίων άλλων.